یادداشت های شرکت کنندگان در مسابقه لبخند تایلند برای ما بفرستید و در مسابقه شرکت کنید

کپی- پیست کدهای خنده تایلند
از چهار راه داشتم رد میشدم که یهو نگاهم به صورت راننده ها افتاد،اخمهای تو هم رفته و لبهای بسته تنها چیزی بود که میدیدی.اومدم تو ایستگاه مترو،سیل جمعیت بود که به این طرف و اون طرف میرفت ولی تصویر همون بود: اخمهای تو هم رفته و لبهای بسته!
نشستم روی صندلی ایستگاه و به عادت موبایلم رو از جیبم درآوردم.قبل از اینکه دکمه موبایل رو بزنم،تو صفحه تاریک گوشی تصویر صورت خودم رو دیدم.تازه فهمیدم صورتم از تمام مردم توهم رفته تره!یهو از خودم پرسیدم:چرا ماها با این همه عادت های خوبی که داریم لبخند رو فراموش کردیم؟! انگار تو سیستم عامل های ما(operating system) کد خنده وجود نداره.نه دیگه بسه باید یه کاری میکردم.رفتم تو صفحه کنترل شهر تهران(control panel) تا اوضاع شهر و شهروند هاش رو سر و سامون بدم.ولی نوشتن این همه کد خیلی سخت بود.بهترین راه کپی(copy) کردن از یه شهر دیگه بود.ولی کجا؟؟
یهو یه چیزی یادم اومد،دیشب موقع نوشتن مطلب تو میهن بلاگم ،درباره جایی به نام << سرزمین لبخند‌ها>> چیزایی نوشته بود.پس بهترین کار اینه که تو کنترل پنل تایلند دنبال کدهای شادی بگردم.از طریق اینترنت خودم رو به کنترل پنل تایلند رسوندم.خب تقریبا یه 8 ساعتی طول کشید با سرعت اینترنت تا بتونم خودم رو آپلود کنم!از بدو ورودم تفاوت ها به چشم میخورد.پوسته خارجی(skin) سیستم عامل تایلند با رنگ های شاد تزئین شده بود.اولین کاری که کردم کد خنده جادویی مردم تایلند که هیچ وقت از صورت هاشون محو نمیشه رو کپی کردم.بعدش کد شاد بودن و شاد زندگی کردن رو برداشتم.در آخر هم یه سری کد های رنگی زیبا و شاد خونه های تایلندی روبرداشتم که به تن خونه های خاکستری شهرم بزنم.
برگشتم به صفحه کنترل شهر تهران کدهای قدیمی رو پاک کردم و بجاش کدهای خنده و رنگ های شاد رو جایگزین(past) کردم.دیگه به نظرم کاری نمونده بود که انجام بدم و وقت برگشتن بود.با تنه ای که به تنم خورد به خودم اومدم،یکی با عصبانیت از بغلم رد شد و گفت اینجا چه جای وایسادنه؟؟! دیدم وسط ایستگاه مترو هستم و سیل جمعیت داره تند و تند با همون اخم همیشگی از کنارم رد میشن.واااااااای یادم رفت تغییرات رو ذخیره(save) کنم!