یادداشت های شرکت کنندگان در مسابقه لبخند تایلند برای ما بفرستید و در مسابقه شرکت کنید

سرزمین بهار
در اطراف ما کسانی هستند که دنیاشون شده دنیایی سرشار از عشق.دنیایی بهاری که سرشار از سرزندگی و بالندگیه. دنیایی که آدم های اون از چیز هایی دوری می کنن که لبخند رو از لبانشون میگیره.شاید نمونه ای بارز از لبخند های عاشقانه و سرشار از محبت مردم تایلند هستند که بدون هیچ خودبینی و خودپسند بینی ای،به جای غم هایی که تنها دل رو آذار میده،سر به دامن پر عشق محبت لبخند ها گذاشتند و بدون هیچ چشم داشتی سعی در شاد کردن همدیگر دارند. شاید این سفر من،سفری سرشار از لبخند ها باشه که در مدت کوتاهی از عمرم تجربه کردم. هیچ گاه از این سفرم پشیمان نمیشوم چرا که در این سفر لبخند را با تمام وجود لمس و درک کردم. در دنیایی که من زندگی می کنم انسان هایی هستند که تنها تلخی دنیا و زندگی را می بینند و فراموش کردن که دنیای ما می تونه سرشار از چیز هایی باشه که میتونه دل رو بیشتر از قبل،سرزنده و شاد بکنه. راستش نمیدونم از کجای سفرم بگم. نمیدانم از لبخند آن پیرزن مسن بگم که در خیابان اصلی شهر به او برای حمل میوه و خرید هایش کمک کردم یا از لبخند کودکی حرف بزنم که به او کمک کردم تا بادکنش را از روی درخت بردارد. تنها این ها نیست.بلکه چیز های بسیاری است که من در این سفر تجربه کردم. من ایرانیم و عاشق محبت کردنم. در تایلند تنها از کمک کردم خوشحال نمیشدم، بلکه بیشتر از این خوشحال می شدم که به عنوان یک غریبه تونستم لبخند رو روی لب کسانی بیارم که هرکدوم دنیایی از لبخند های عاشقانه هستند.
سفرم کوتاه بود اما هنوز که هنوزه لبخند های مردمش رو می تونم جلوی چشمانم ببینم.