یادداشت های شرکت کنندگان در مسابقه لبخند تایلند برای ما بفرستید و در مسابقه شرکت کنید

لبخندهای واقعی..
سال ۲۰۰۷ دانشجوی فوق لیسانس بودم در مالزی که یکی از دوستان آفریقایی ام اصرار کرد به اینکه بریم تایلند! راستش خیلی راجع به تایلند چیزی نمیدونستم بغیر از حرف و حدیث های نچندان مثبتی که پشتش تو ایران بود.
در نتیجه سریع گفتم من نیستم!!
گفت چرا آخه تو که تا حالا نرفتی؟!
گفتم نرفتم ولی فکر نکنم جای جالبی باشه.
گفت نه نگو بیا بهت بد نمیگذره.
خلاصه بعد از چند روز اصرار رفیقم قبول کردم که برم. یه پرواز ایرآسیای ارزون گرفتیم و به سمت تایلند پرواز کردیم.
واقعا با اون چیزی که تو ذهن من بود فرق داشت حتی برای من که از مالزی می رفتم. بسیار زیبا بود و با آرامش.
چیزی که هرگز در مورد تایلند یادم نمیره مهمان نوازی بی اندازه این مردم بود. همه طوری رفتار میکردن که انگار مهمون اونها هستیم. چشم در چشم هر کی میشدی بهت لبخند میزد و سلام میکرد. یه لبخند واقعی نه از این لبخندهای مصنوعی که هیچ احساس پشتش نیست. جالب اینجا بود که حتی اگه یه چیز کوچیک از سوپر میخردیم هم فروشنده چندین بار ازمون تشکر میکرد.
خلاصه اینقدر خوش گذشت که الان که دارم فکرش رو هم میکنم کلی دلم برای تایلند، طبیعت بی نظیر و مردمان مهربونش تنگ شده..